Ik maak nooit iets mee
ik maak nooit iets mee
zegt de tafel
tegen de stoel
die tegen de tafel staat
de stoel zegt
wij horen niks mee te maken
want jij bent een stoel
en ik ben een tafel
andersom
zegt de tafel
kleine/korte explosie
kleine/korte explosie
de straat verderop hoor je het nog de straat erna is het gewoon en is het stil
in die straat wil niemand wonen maar iedereen doet het toch
liever een explosie dan helemaal niks zegt iedereen tegen elkaar maar niemand meent het
iedereen herkent zich in de beweging van de straten voor deze en in die erna
maar alleen in die verderop kun je liggen
Over drank, sigaretten en jazz (maar eigenlijk over ons)
Een jonge vrouw. Ze rookt en drinkt.
Vrouw:
ik ben gefascineerd geraakt door drank en door sigaretten door het vasthouden van glazen het schenken van flessen het klotsen over ijsblokjes en het spuiten van sodawater het openen van pakjes het losschudden van cilinders het vasttikken van tabak het vuur aanmaken en inhaleren de drank over de tongen en de rook over de longen en heeft iemand een plaat een lekkere plaat zo xe9xe9n die gitzwart is zo xe9xe9n uit een hoes die een ruikt en eruit glijdt met een fwwiet god heeft er iemand een plaat in godsnaam een plaat! met trage jazz trager dan we kunnen praten op naar de grammofoon en zet op die jazz de jazz opgezet zitten we neer dan kan het licht uit dan doen we het licht uit het licht kan godverdomme eindelijk uit een verdonkerde kamer met een paar oranje puntjes zwevend en het stil gekraak van blokjes ijs die ontdooien door de warmte van je hand
Hoera voor mij (Kaas & Kappes)
Ik heb een aanmoedigingsprijs gewonnen voor Orde van de dag, op het Duits-Nederlandse theaterfestival Kaas & Kappes. Zij geven elk jaar prijzen aan ingestuurde (en opgevoerde) toneelteksten uit Nederland, Belgixeb, Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk, ook om de samenwerking op toneelschrijfgebied tussen deze landen te bevorderen. Dit jaar heeft Ad de Bont de hoofdprijs gewonnen voor zijn (prachtige) stuk Anne en Zef en heeft in overleg met de jury van Kaas & Kappes besloten het prijzengeld te verdelen over twee jonge auteurs. Of ik nou nog zo jong ben durf ik niet te zeggen, maar ik heb wel wat geschreven en dus nu ook wat gewonnen. Zoals ik zondag bij de prijsuitreiking in het KOM`MA Theater te Duisburg in zenuwachtig trillend Engels zei, ik kan elke vorm van aanmoediging goed gebruiken. Ik heb in Deutschland vooral de jury en Ad de Bont bedankt en dat doe ik nog steeds, maar ik wil ook graag nog Arthur Schmidt en Judit Leijtens bedanken – ik wil gewoon heel Buitenkunst bedanken, dat ruimte aan schrijvers biedt om hun eigen ideexebn als makers uit te werken. Kom daar maar ‘es om. Ook dank aan Nicole Vervloed, de regisseur van de voorstelling, die mij de tijd heeft gegeven het stuk af te maken, nog afgezien van alle inhoudelijke opmerkingen van haar kant die mij enorm geholpen hebben. En natuurlijk wil ik Gijsje Kooter bedanken, die niet alleen een hele goeie vriendin van mij is, maar ook altijd precies goede opmerkingen over mijn schrijven weet op te hoesten. Kom ook daar maar ‘es om. Zo. De genante bedankstroom is voorbij, daar kunnen de Oscars nog wat van leren.
Ik. en ik (en ook anderen)
Jeek ten Velden is een afstuderend theatermaker aan de Toneelacademie Maastricht en voor zijn afstudeervoorstelling (geproduceerd door het Huis van Bourgondixeb) heeft hij een aantal schrijvers benaderd om iets te schrijven. Hoe kan het ook anders. Het thema van zijn voorstelling, Ik., is het idee dat iedereen denkt te kunnen bereiken wat hij of zij wil, ongeacht of hij/zij daartoe ook het talent of de kennis heeft. Sterker nog, hij/zij heeft daar recht op en wie ben jij om te zeggen dat hij/zij dat niet heeft? Ik ben xe9xe9n van de schrijvers die teksten heeft geleverd. Ik heb een scxe8ne bewerkt die ik een tijd geleden bij de schrijversworkshop van Het Syndicaat heb geschreven (staat ook op dit bloch) en daar nog een aantal vervolgscxe8nes bij geschreven. Geen idee wat Jeek uiteindelijk gaat gebruiken en hoe hij dat gaat doen, dus dat is op zich al spannend. Een andere schrijver die geschreven heeft voor de voorstelling is Maaike Bergstra. Ik heb alvast gelezen wat zij heeft geschreven en ik vond het in ieder geval geweldig. Speeldata: 09-02-2010; 20:30; Het Huis van Bourgondixeb – Maastricht Kaarten (en meer informatie) voor het Huis van Bourgondixeb kun je hier reserveren
10-02-2010; 20:30; Het Huis van Bourgondixeb – Maastricht
11-02-2010; 20:30; Het Huis van Bourgondixeb – Maastricht
16-03-2010; Festival CEMENT – Den Bosch
17-03-2010; Festival CEMENT – Den Bosch
18-03-2010; Festival CEMENT – Den Bosch
19-03-2010; Festival CEMENT – Den Bosch
20-03-2010; Festival CEMENT – Den Bosch
21-03-2010; Festival CEMENT – Den Bosch
Liratheaterteksten.nl
Ik heb mezelf aan de site liratheaterteksten.nl toegevoegd – een site gerund door het LIRA waar toneelschrijvers hun teksten kunnen aanbieden, voor een klein bedrag of gratis. Twee kortere, oude teksten zijn gratis te downloaden: Arme kleine code en Begin ik/ik begin. Ook is daar de herschreven versie van Over iedereen die er niet is – deze nazomer heb ik het stuk vrij ingrijpend herschreven – de voorheen mannelijke rol van Daniel is vrouwelijk geworden en daarmee behoorlijk uitgebreid, ik heb gesneden in de monologen of ze samengevoegd (ik vond het allemaal wat te breedsprakig worden), de rol van Daphne is iets groter, het verloop naar het einde is aangepast. Dit is de versie die door de Amsterdamse Jeugdtheaterschool gespeeld gaat worden. Deze is dan weer niet gratis. Zo ben ik dan ook wel weer.
Orde van de Dag: Het Boekje
De Engelenbak is nog niet koud van de voorstelling zelve (sterker nog, er zijn nog voorstellingen vanavond en morgen!) en daar is al de publiceerde versie van mijn laatste stuk.
Het wordt uitgegeven door Theaterboek, de uitgeverij van Buitenkunst. De gedrukte versie verschilt iets van de gespeelde versie x96 door omstandigheden moesten twee rollen worden samengevoegd, bijvoorbeeld. Binnenkort wil ik een soort van x91post mortemx92 van het stuk schrijven voor dit blog, niet zozeer over die gedwongen verandering maar over het onstaans- en schrijfproces in het algemeen (en wat ik achteraf misschien anders zou doen, in het bijzonder).
Het boekje is o.a. hier online te bestellen:
Orde van de dag – Voorstellingen
En daar zijn we dan – deze maand wordt Orde van de dag gespeeld, de tekst die ik heb geschreven in opdracht van Buitenkunst, geregisseerd door Nicole Vervloed.
Ook zal, als alles goed is, ter plekke een tekstboekje te verkrijgen zijn. De nieuwe achterflap tekst die ik onlangs voor dat boekje geschreven heb gaat als volgt:
Het is maar nauwelijks de toekomst. De wereld is uitgebrand en de mensheid is opgebruikt. De laatste tien mensen: vijf vrouwen die Eva heten, vijf mannen die Adam heten. Tien mensen, bijelkaar gekloond uit vele dode mensen die ze nooit gekend hebben. Tien mensen die denken dat ze allemaal hetzelfde zijn, dat ze allemaal perfect gemaakt zijn. Tien mensen, veilig verstopt onder de grond. Tien mensen die wachten op een toekomst die maar niet komt, op het beginnen van een nieuwe dag.
Totdat een Eva verliefd wordt op de verkeerde Adam en langzaam het besef ontstaat dat ze niet allemaal hetzelfde zijn. Maar wat zijn ze dan wel? En waar beginnen ze eigenlijk aan?
De data e.d. neem ik lukraak over van de Buitenkunst website, zo ben ik dan ook wel weer:
Voorstellingen vinden plaats in De Engelenbak in Amsterdam:
donderdag 22 oktober 2009 20:30 uur,
vrijdag 23 oktober 2009 (premixe8re) 20:30 uur,
zaterdag 24 oktober 2009 20:30 uur,
zondag 25 oktober 2009 (matinee) 14:30 uur,
woensdag 28 oktober 2009 20:30 uur,
donderdag 29 oktober 2009 20:30 uur,
vrijdag 30 oktober 2009 20:30 uur,
zaterdag 31 oktober 2009 20:30 uur.
Reserveren en kaarten kopen kan via www.engelenbak.nl.
Simon Vinkenoog
Simon Vinkenoog is gisteren overleden. Toen ik begon met poxebzie lezen, rond mijn zestiende, werd ik weggeblazen door het werk van de Vijftigers – Lucebert, Remco Campert, Gerrit Kouwenaar, Hans Andreus en Simon Vinkenoog (om er maar een paar te noemen). Als ik naar mijn eigen poxebzie kijk, zie ik alleen maar Vijftigers. Mijn liefde voor het werk van de Vijftigers leidde er een paar jaar later toe dat ik een originele eerste druk van Atonaal heb gekocht – de eerste bloemlezing van de Vijftigers, samengesteld en ingeleid door Simon Vinkenoog, gepubliceerd in 1951. Het is de enige keer dat ik iets ‘antiquarisch’ gekocht heb. Simon Vinkenoog schreef prachtige poxebzie, die hij even prachtig voordroeg. Een gedicht van hem uit Atonaal: BINNENPLAATS
ik heb een vrouw in tuinaarde bijgezet aan de handen ontkomen die met hun poten in de aarde krabben
ik liep van te voren te zegevieren ik luisterde naar het ademen van de bomen
ik groeide met de takken mee en in mijn wortels spoot het bloed omhoog
ik werp al jaren schaduw af
